Lange tijd voelde ik me anders dan de rest. Niet als het zwarte schaap. Niet alsof ik nergens bij hoorde. Meer alsof ik simpelweg niet helemaal paste in hoe het hoorde. Als kind probeerde ik vooral mee te doen. Te voldoen aan verwachtingen. Te zijn wie ik dacht dat ik moest zijn. Maar ergens voelde ik altijd: dit klopt niet helemaal.

Op de middelbare school werd dat alleen maar duidelijker. Ik wisselde van school. Niet omdat ik niet kon leren, maar omdat ik nergens echt landde. Achteraf denk ik dat het helemaal niet over die scholen ging. Het ging over mij. Ik wist eigenlijk niet zo goed wie ik was. Wat van mij was. Waar ik voor stond. Hoe ik mezelf moest laten zien. En dus deed ik wat volgens mij heel veel mensen doen: aanpassen, meedoen, doorgaan. Totdat dat niet meer werkte.

Ik wilde begrijpen waarom ik deed wat ik deed

Ik begon vragen te stellen.

• Wie ben ik eigenlijk?
• Waarom reageer ik zoals ik reageer?
• Wat is werkelijk van mij en wat heb ik ergens onderweg geleerd?
• Waarom blijf ik sommige patronen herhalen, terwijl ik rationeel allang begrijp dat ze me niet helpen?

Dat werd het begin van een zoektocht die eigenlijk nooit meer is gestopt. Ik verdiepte me in psychologie, gedrag en bewustzijn. In NLP, Jungiaanse en symbolische psychologie, systemisch werk, familieopstellingen, trauma en stress. Maar ook in spiritualiteit en sjamanisme en ik nam deel aan meerdere plantmedicijnceremonies. Soms wetenschappelijk. Soms psychologisch. Soms spiritueel. Ik wilde het allemaal onderzoeken. Niet omdat ik mezelf wilde repareren.

Ik wilde begrijpen hoe een mens werkt. En eerlijk gezegd vooral: hoe ík werkte.

Hoe meer ik leerde, hoe minder simpel het werd

En tegelijkertijd juist wel. Want uiteindelijk begon ik steeds hetzelfde te zien. Wat we doen ontstaat niet zomaar. Onder ons gedrag zitten overtuigingen, ervaringen, patronen, emoties, familiegeschiedenis, verlangens, beschermingsmechanismen en verhalen die we over onszelf en de wereld zijn gaan geloven. En dat alles nemen we mee.

• Naar ons werk.
• Onze relaties.
• Onze kinderen.
• Een vergadering.
• Een conflict.
• Een bedrijf.
• Een gesprek.
• Overal waar we naartoe gaan, nemen we onszelf mee.

En daar begon voor mij de vraag Wie? steeds belangrijker te worden.

Niet alleen:

Waarom doe ik dit?

Maar:

Wie in mij doet dit eigenlijk?

En vanuit welke plek?

Communicatie begint voor mij niet bij woorden

Mijn achtergrond ligt voor een groot deel in marketing en communicatie. Jarenlang hield ik me bezig met hoe je iets vertelt, hoe mensen iets ervaren en hoe je beweging creëert. Maar hoe meer ik over de mens leerde, hoe interessanter communicatie voor mij werd. Want communicatie begint helemaal niet bij wat je zegt.

Het begint veel eerder.

• Bij hoe je kijkt.
• Wat je voelt.
• Wat je verwacht.
• Wat je gelooft.
• De betekenis die je geeft aan wat er gebeurt.
• En de plek in jezelf van waaruit je vervolgens reageert.

Je kunt communicatietechnieken leren tot je een ons weegt. Maar als je vanbinnen vanuit angst, bewijsdrang, controle of onzekerheid communiceert, reist die plek gewoon met je woorden mee.

Je binnenwereld wordt buitenwereld.

En toen moest ik uit mijn hoofd

Daar zat voor mij persoonlijk nog een behoorlijk belangrijke les. Ik kon namelijk ontzettend veel begrijpen. Analyseren ook. Mijn hoofd vond dat prachtig. Mijn lichaam was alleen nog niet helemaal overtuigd. 😉

Ik merkte dat mijn systeem soms iets heel anders vertelde. Onrust. Spanning. Alertheid. En daarmee begon voor mij een volgende laag van mijn zoektocht. Minder begrijpen. Meer voelen. Minder analyseren. Meer ervaren.

Ik ontdekte dat denken en voelen geen twee verschillende werelden zijn. Ze beïnvloeden elkaar voortdurend. Je lichaam praat met je brein en je brein praat terug. Ook dát bepaalt hoe je de wereld ervaart.

Uiteindelijk hoefde ik helemaal niet te kiezen

Dat was misschien wel de grootste ontdekking. Ik dacht lange tijd dat mijn interesses te veel kanten op gingen.

• Psychologie én marketing.
• Wetenschap én spiritualiteit.
• Denken én voelen.
• Ondernemerschap én persoonlijke ontwikkeling.
• Creativiteit én diepgang.

Maar inmiddels denk ik:

natuurlijk hoort het bij elkaar.

Want het gaat allemaal over de mens.

• Over wie we zijn.
• Over wat ons gevormd heeft.
• Over hoe we waarnemen.
• Over hoe we betekenis geven.
• Over hoe we communiceren.

En uiteindelijk over wat we vanuit al die verschillende plekken creëren. Daarom is één zin steeds belangrijker geworden in mijn werk:

Alles wat je creëert laat zien vanuit welke plek je creëert.

Dat is waar ik nu werk

Met mensen. Soms één-op-één. Soms met professionals, teams of organisaties. Soms rondom communicatie, leiderschap of samenwerking. En soms rondom een merk, omdat ook daar uiteindelijk mensen achter zitten. De aanleiding verschilt.

Maar mijn eerste nieuwsgierigheid blijft dezelfde:

Wie?

• Wie zit hier tegenover me?
• Wat gebeurt er werkelijk?
• Wat heeft jou hier gebracht?
• Vanuit welke plek doe je wat je doet?
• En is dat nog steeds de plek van waaruit je verder wilt?

Ik vertel je niet wie je zou moeten worden. Ik help je liever beter zien wie er allemaal al is. Want wanneer je dat begint te begrijpen, ontstaat er ruimte. En in die ruimte ontstaat keuze. Misschien kun je hetzelfde gesprek ineens vanuit een andere plek voeren. Een andere beslissing nemen. Anders leidinggeven. Anders naar jezelf kijken. Of simpelweg besluiten dat iets niet meer bij je past.

Ik ben overigens niet klaar

Gelukkig maar. Deze website is daarom ook geen etalage van een perfect eindproduct. Het is een plek waar mijn werk, mijn denken, mijn creativiteit en mijn manier van kijken samenkomen. Ik blijf lezen. Leren. Onderzoeken. Creëren. Soms verander ik van gedachten. Soms ontdek ik iets waarvan ik denk: hoe heb ik dit al die tijd niet kunnen zien? En alles wat ik onderweg tegenkom en de moeite waard vind, deel ik graag. Want misschien gaat persoonlijke ontwikkeling uiteindelijk helemaal niet over steeds meer worden. Misschien gaat het er juist om steeds beter te herkennen wat van jou is, wat niet meer bij je hoort en vanuit welke plek jij wilt leven.

Tot je ergens in jezelf een plek vindt die voelt als thuis.

Welkom.

Fijn dat je er bent.

Anne